ความหลากชนิดของไม้พื้นล่างในป่าชุมชนโคกกระพี้ อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา

เทียมหทัย  ชูพันธ์

ผู้แต่ง

เทียมหทัย ชูพันธ์ สาขาวิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา

บทคัดย่อ

การศึกษาความหลากชนิดของไม้พื้นล่างในป่าชุมชนโคกกระพี้ อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา โดยวิธีการสุ่มวางแปลงตัวอย่างขนาด 5×5 เมตร จำนวน 88 แปลง ผลการศึกษาพบไม้พื้นล่าง จำนวน 52 วงศ์ 139 สกุล 164 ชนิด ค่าดัชนีความหลากหลายของชนิดพันธุ์ (H¢) มีค่าเท่ากับ 3.5583 ค่าความสม่ำเสมอในการกระจายตัว (E) มีค่าเท่ากับ 0.6977 วงศ์ที่พบมากที่สุด 5 อันดับแรก ได้แก่ วงศ์ถั่ว (Fabaceae) จำนวน 26 ชนิด วงศ์หญ้า (Poaceae) จำนวน 13 ชนิด วงศ์โมก (Apocynaceae) จำนวน 12 ชนิด วงศ์เข็ม (Rubiaceae) จำนวน 9 ชนิด และวงศ์ผักบุ้ง (Convolvulaceae) จำนวน 8 ชนิด จากการตรวจสอบสถานภาพด้านการอนุรักษ์ตาม IUCN Red list พบพืชที่อยู่ในสถานะใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง (Critically Endangered; CR) 1 ชนิด ได้แก่ แจงสุรนารี (Maerua koratensis Srisanga & Watthana) สถานะใกล้สูญพันธุ์ (Endangered; EN) 1 ชนิด ได้แก่ ประดู่ป่า (Pterocarpus macrocarpus Kurz) สถานะเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ (Vulnerable; VU) 1 ชนิด ได้แก่ ปรงป่า (Cycas siamensis Miq.)

เอกสารอ้างอิง

ก่องกานดา ชยามฤต และ วรดลต์ แจ่มจำรูญ. (2559). คู่มือจำแนกพรรณไม้. กรุงเทพฯ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช.

ดอกรัก มารอด. (2554). เทคนิคการสุ่มตัวอย่างและการวิเคราะห์สังคมพืช. กรุงเทพฯ: ภาควิชาชีววิทยาป่าไม้ คณะวนศาสตร์, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

เทียมหทัย ชูพันธ์. (2562). พรรณพืชในป่าชุมชนภูประดู่เฉลิมพระเกียรติ อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิทยาศาสตร์ มข. 47(4), 673-690.

เทียมหทัย ชูพันธ์. (2568). พืชพื้นล่างในป่าชุมชนหุบใหญ่ อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครราชสีมา. ใน รายงานสืบเนื่องการประชุมวิชาการพฤกษศาสตร์แห่งประเทศไทย ครั้งที่ 17 (หน้า 61-69). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

เทียมหทัย ชูพันธ์, นาริชซ่า วาดี, ศรัญญา กล้าหาญ, สุนิษา ยิ้มละมัย และสุวรรณี อุดมทรัพย์. (2563). ความหลากหลายของพรรณพืชในวัดป่าเขาคงคา อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา. วารสาร PSRU Journal of Science and Technology. 5(3), 74-96.

เทียมหทัย ชูพันธ์, เสาวลักษณ์ จำเริญธรรม และอัญชลี ลำพึง. (2560). ความหลากหลายและนิเวศวิทยาของไม้พื้นล่างในอุทยานแห่งชาติภูแลนคา จังหวัดชัยภูมิ. ใน รายงานสืบเนื่องการประชุมวิชาการพฤกษศาสตร์แห่งประเทศไทย ครั้งที่ 11 (หน้า 30-36). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหิดล.

ธวัชชัย สันติสุข. (2555). ป่าของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช.

ราชันย์ ภู่มา. (2551). พืชหายากของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช.

สมหญิง สุนทรวงษ์. (2554). ป่าชุมชนกับสังคมไทย. ค้นจาก https://www.recoftc.org/thailand/stories/ป่าชุมชนกับสังคมไทย.

สำนักงานอุทยานธรณีโคราช. (2566). เอกสารสมัครอุทยานธรณีโลก: อุทยานธรณีโคราช จังหวัดนครราชสีมา. ค้นจาก https://www.khoratgeopark.com/ContentInfo.aspx?dataId=18c9297e-1212-4ee3-bd32-fcfab143b69b&ctype=book.

Forest Herbarium. (2017). Threatened plants in Thailand. Bangkok: Department of National Parks, Wildlife and Plant Conservation.

Forest Herbarium. (2024). Thai plant names: Tem Smitinand (rev. ed. 2014). Retrieved from https://botany.dnp.go.th/mplant/index.html.

IPNI. (2024). International Plant Names Index. Retrieved from http://www.ipni.org.

IUCN. (2024). The IUCN red list of threatened species Version 2024-1. Retrieved from https://www.iucnredlist.org/.

Krebs, C.J. (1985). Ecology: The Experimental Analysis of Distribution and Abundance. New York: Harper & Row.

Pielou, E.C. (1975). Ecological Diversity. New York: Wiley.

POWO. (2024). Plants of the World Online. Facilitated by the Royal Botanic Gardens, Kew.Retrieved from https://powo.s cience.kew.org/.

Srisanga, P., Muangsan, N., Choopan, T., Thangthong, J., Pratcharoenwanich, R. and Watthana, S. (2021). Maerua koratensis (Capparaceae), a new species from Thailand. Phytotaxa. 498(3), 213- 219.