การพัฒนารถจักรยานยนต์สามล้อไฟฟ้า โดยระบบส่งกำลังสายพานไทม์มิ่ง
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารถจักรยานยนต์สามล้อไฟฟ้าโดยใช้ระบบส่งกำลังสายพานไทม์มิ่ง
เพื่อเป็นทางเลือกในการขนส่งสินค้าที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและประหยัดพลังงาน การศึกษาเริ่มจากการกำหนดปัญหาหรือความต้องการ จากนั้นดำเนินการออกแบบและพัฒนาระบบส่งกำลังด้วยสายพานไทม์มิ่ง ซึ่งมีข้อดีคือ การถ่ายทอดกำลังที่มีประสิทธิภาพสูง ลดการสึกหลอ และลดเสียงรบกวน กระบวนการพัฒนาประกอบด้วยการออกแบบโครงสร้างรถ การเลือกมอเตอร์ไฟฟ้าที่เหมาะสม การคำนวณอัตราทดเกียร์และขนาดสายพาน รวมถึงการติดตั้งระบบควบคุมและแบตเตอรี่
ผลการวิจัย พบว่า 1) รถจักรยานยนต์สามล้อไฟฟ้าที่พัฒนาขึ้นสามารถบรรทุกน้ำหนักได้สูงสุด 300 กิโลกรัม ระยะทางการใช้งานต่อการชาร์จเต็มประมาณ 60-80 กิโลเมตร ความเร็วสูงสุด 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และใช้ต้นกำลังจากมอเตอร์บัสเลสชนิดไร้แปลงถ่านขนาดเท่ากับ 3,000 วัตต์, กล่องคอนโทลเลอร์ 100 แอมป์, กล่อง DC to DC คอนเวอร์เตอร์, แบตเตอรี่ลิเทียมไอออน ขนาดเท่ากับ 72 โวลต์ 30 แอมป์, ชุดส่งกำลังผ่านสายพานไทมิ่ง และเฟืองสายพานมีค่าเท่ากับ 3.714 : 1, ความเร็วรอบเพลาเท่ากับ 58.786 rpm 2) ผลการทดสอบสมรรถนะในการวิ่งทดสอบบถนนลาดยางระยะ 200 เมตร พบว่า เมื่อน้ำหนักบรรทุกเพิ่มจาก 0-100 กิโลกรัม เวลาที่ใช้เพิ่มจาก 18.37 เป็น 25.37 วินาทีความเร็วสูงสุดลดจาก 45.33 เป็น 38.50 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เวลาเร่ง 0-20 เมตร เพิ่มจาก 3.17 เป็น 5.50 วินาที ระยะเบรกเพิ่มจาก 2.5 เป็น 4.40 เมตร กระแสไฟฟ้าสูงสุดเพิ่มจาก 45.33 เป็น 69 แอมป์ และการใช้พลังงานเพิ่มจาก 32.17 เป็น 55.83 วัตต์ต่อชั่วโมง และการวิ่งทดสอบบนถนนดินอัดแห้ง สมรรถนะลดลง เมื่อเทียบกับถนนลาดยาง โดยเวลาที่ใช้เพิ่มเป็น 22.27-35.70 วินาที ความเร็วสูงสุดลดเหลือ 38.73-27.43 กิโลเมตรต่อชั่วโมง กระแสไฟฟ้าสูงสุดเพิ่มเป็น 66.33-112.33 แอมป์ และการใช้พลังงานเพิ่มเป็น 51.90-99.17 วัตต์ต่อชั่วโมง แสดงให้เห็นว่าสภาพพื้นผิวถนนและน้ำหนักบรรทุกส่งผลโดยตรงต่อประสิทธิภาพการทำงานของรถ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กลุ่มสถิติการขนส่ง กองแผนงาน. (2566). รายงานสถิติการขนส่งจากกรมการขนส่งทางบกในปีงบประมาณ 2562– 2566. กรมการขนส่งทางบก : กรุงเทพฯ.
กฤษณะ จันทสิทธิ์ และคณะ. (2558). การพัฒนาจักรยานไฟฟ้ากึ่งอัตโนมัติเพื่อชุมชนบ้านท่าศาลา อำเภอท่าใหม่จังหวัดจันทบุรี. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 9(3), 16-25.
จักรมาส เลาหวณิช และคณะ. (2566). การออกแบบและพัฒนารถสามล้อไฟฟ้าระบบมอเตอร์ขับคู่. วารสารวิชาการและวิจัย มทร.พระนคร, 17(1) : 89-101.
ทีปกร สุริยะคำวงศ์ และคณะ. (2563). การศึกษาค้นคว้ารถกอล์ฟไฟฟ้าเพื่อปรับปรุงและพัฒนา. หลักสูตรวิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต สาขาวิศวกรรมเครื่องกล คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2549). การวิจัยและวิเคราะห์ทางสถิติด้วย SPSS. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ : วี.อินเตอร์ พริ้นท์.
ธนารักษ์ แต่สุวรรณ์ และคณะ. (2562). การพัฒนาและออกแบบวีลแชร์ไฟฟ้าแบบไร้สาย. ปริญญานิพนธหลักสูตรปริญญาวิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต สาขาวิศวกรรมเครื่องกล ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ธัญญาเรศ ศรีพราย และคณะ. (2563). การพัฒนาจักรยานไฟฟ้าเพื่อการท่องเที่ยวชุมชน. ปริญญานิพนธหลักสูตรวิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.
บุรินทร์ เกิดทรัพย์. (2565). “ทีมวิจัยมอเตอร์และแปลงผันกำลังงาน”. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://shorturl.asia/ImZKn สืบค้น 18 สิงหาคม 2566.
มงคล ลาดซุย และคณะ. (2564). การออกแบบและพัฒนายานยนต์ไฟฟ้าต้นแบบ. วารสารวิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ และเทคโนโลยี, 1(1), 19-29.
มูลนิธิแม่ฟ้าหลวง. (2566). “ไทยครองแชมป์ ประเทศที่มีการใช้รถมอเตอร์ไซค์มากที่สุดในโลก”. [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก :.https://home.maefahluang.org/18045104/thailand-mostbike สืบค้น 18 สิงหาคม 2567.
ฤเชาว์ ภู่ประดับศิลป์. (2565). เทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับยานยนต์ไฟฟ้า : มอเตอร์ไฟฟ้า. [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก : https://www.nectec.or.th/news/news-public-document/epub-ev-motor.html สืบค้น 22 มกราคม 2567.
วิจารณ์ พานิช. (2551). การจัดการความรู้ ฉบับนักปฏิบัติ. กรุงเทพฯ : สถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคม(สคส.)
วิจิตร บุณยะโหตระ. (2567). มลภาวะจากท่อไอเสีย. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://shorturl.asia/lZAps สืบค้น 23 เมษายน 2567).
วิชช์ เกษมทรัพย์. (2564). “เราเตรียมพร้อมกันหรือยัง กับการดูแลผู้สูงวัยอย่างมีคุณภาพและครอบคลุม”. ออนไลน์ [เข้าถึงได้จาก] : https://op.mahidol.ac.th/ga/posttoday-22-2/ สืบค้น 12 มกราคม 2568.
วิรุณ โมนะตระกูล และคณะ. (2566). การออกแบบและพัฒนาต้นแบบยานยนต์อเนกประสงค์ไฟฟ้า.วารสารวิศวกรรมฟาร์มและเทคโนโลยีการควบคุมอัตโนมัติ, 9(2) : 87 – 102.
วีรยุทธ เติมสวัสดิ์ และ จักรกฤษณ์ จันทรศิริ. (2562). การพัฒนารถสามล้อไฟฟ้าเพื่อคนพิการทางขา (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ยุทธชัย เกี้ยวสันเทียะ และคณะ. (2565). การออกแบบและทดสอบสกูตเตอร์ไฟฟ้าสำหรับเดินทางระยะสั้นคนเดียว. Journal of Science and Technology Thonburi University, 90-99.
ยศพงษ์ ลออนวล และคณะ. (2558). การศึกษาการพัฒนาของเทคโนโลยียานยนต์ไฟฟ้า และผลกระทบที่เกิดขึ้นสำหรับประเทศไทย. กรุงเทพฯ : วิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี และศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ.
สถาบันยานยนต์. (2565). ความรู้ยานยนต์ไฟฟ้าเบื้องต้น. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://shorturl.asia/RNSb1/ สืบค้น 23 มกราคม 2567.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กระทรวงศึกษาธิการ. (2554). หนังสือเรียนรายวิชาพื้นฐาน คณิตศาสตร์ เล่ม 1 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ สกสค. ลาดพร้าว.
สาขาการออกแบบและเทคโนโลยี สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2568). กระบวนการเทคโนโลยี. [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก : https://designtechnology.ipst.ac.th/?page_id=1094 สืบค้น 26 มกราคม 2568.
สุมาลี จันทร์ชะลอ. (2542). การวัดและประเมินผล. กรุงเทพฯ : เพลท หจก.สุเมตรฟิล์ม.
อังคีร์ ศรีภคากร. (2554). ยานยนต์ไฟฟ้าพื้นฐานการทำงานและการออกแบบ. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อัษฎางค์ บุญศรี, นพรุจน์ บุญวิเศษ, เทวฤทธ์ิ พรมมี, และ จารุกิตติ์ พิบูลนฤดม. (2564). การพัฒนายานจักรยานสามล้อไฟฟ้าสำหรับงานอเนกประสงค์. ใน งานประชุมสัมมนาวิชาการ รูปแบบพลังงานทดแทนสู่ชุมชนแห่งประเทศไทย ครั้งที่ 14 (TREC-14) (น. 573-578). มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
Electric motors’, Dana TM4. (2566). มอเตอร์ไฟฟ้า. [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก : https://www.nectec.or.th/wp-content/uploads/2022/09/NECTEC-EV-motor_epub.pdf สืบค้น 22 สิงหาคม 2566.
Hema Latha, K. (2019). Design and Development of Solar Powered Vehicle. International Journal of Engineering Research & Technology, 8(8), 608-615.
Herrindra, R. P., Setiawan, S., & Wijaya, A. P. (2022). Desain Sepeda Motor Listrik untuk Aktivitas City Touring bagi Penggemar Sepeda Motor Bergaya Neo-Klasik. Jurnal Desain Indonesia, 5(1), 73-102.
Nigam, P., Sahu, D., & Bisen, A. M. (2020). Design and Development of Modern Electric Bike. International Journal of Engineering Research & Technology, 9(11), 527-535.
Tatc. (2564). “ระบบส่งกำลัง”. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://shorturl.asia/Ly3FW , https://shorturl.asia/FIdEX สืบค้น 1 กันยายน 2566.
Topiwala, K. D., Patel, C., Ansari, S., & Patel, H. (2020). Design and Fabrication of Electric Motorcycle. International Journal of Engineering Research & Technology, 9(4), 283-286.
WEN Themes. (2564). “รวมเรื่องรถยนต์ รถจักรยานยนต์ พาหนะอื่น ๆ”. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : https://www.auto2drive.com/ สืบค้น 1 กันยายน 2566