การพัฒนาระบบตรวจวัดคุณภาพน้ำสำหรับการเลี้ยงปลาในกระชังด้วยพลังงานแสงอาทิตย์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้นำเสนอการพัฒนาระบบตรวจวัดคุณภาพน้ำสำหรับการเลี้ยงปลาในกระชังด้วยพลังงานแสงอาทิตย์ โดยการนำเอาเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่งมาประยุกต์ใช้งานร่วมกับระบบตรวจวัดคุณภาพน้ำ มีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบระบบตรวจวัดค่าคุณภาพน้ำสำหรับการเลี้ยงปลาในกระชัง ในการศึกษานี้ได้เลือกใช้เซนเซอร์ที่มีความสำคัญต่อการเลี้ยงปลา 3 ชนิด ได้แก่ เซนเซอร์วัดออกซิเจน เซนเซอร์วัดความเป็นกรด-ด่าง และเซนเซอร์วัดอุณหภูมิในน้ำ ร่วมกับไมโครคอนโทลเลอร์โดยการเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง สามารถส่งสัญญาณแจ้งเตือนคุณภาพน้ำในกระชังผ่านไลน์แอปพลิเคชันและผ่านเสียงไซเรนได้เมื่อค่าปริมาณค่าออกซิเจนในน้ำเมื่อมีค่าต่ำกว่า 3 มิลลิกรัมต่อลิตร โดยระบบตรวจวัดค่าคุณภาพน้ำ สามารถวัดปริมาณออกซิเจนในน้ำ ค่าความเป็นกรด-ด่าง และค่าอุณหภูมิในน้ำได้แบบเวลาจริง ผลทดสอบพบว่ากำลังไฟฟ้าที่ได้จากเซลล์แสงอาทิตย์ได้ค่าเฉลี่ยร้อยละ 67.57 ผลตรวจวัดค่าคุณภาพน้ำพบว่าสามารถดูข้อมูลผ่านแอปพลิเคชันบนมือถือและแจ้งเตือนผ่านไลน์แอปพลิเคชันได้ตามเงื่อนไขที่กำหนด ทำให้เกษตรกรผู้เลี้ยงปลาในกระชัง สามารถป้องกันความเสียหายจากความผิดปกติของคุณภาพน้ำในกระชัง ที่ทำให้ช่วยป้องกันการน๊อคน้ำตายของปลาที่เลี้ยงในกระชังได้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กำธร สารวรรณ และคณะ. (2563). “การพัฒนาระบบสมาร์ทฟาร์มสำหรับการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในบ่อ”.
วิศวกรรมสารฉบับวิจัยและพัฒนา, ปีที่ 31, 185-194.
กองนโยบายและแผนพัฒนาการประมง. (2566). สถิติฟาร์มเลี้ยงปลาน้ำกร่อยประจำปี 2565. เอกสารฉบับที่
/2566. กองนโยบายและแผนพัฒนาการประมง, กรมประมง, กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. 37 หน้า.
จันทนา ปัญญาวราภรณ์ และคณะ. (2564). “ระบบติดตามและประเมินคุณภาพน้ำบนพื้นฐาน IoT”.
วารสารวิชาการคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม: เทพสตรี I-TECH, ปีที่ 16(2), 87-96.
ชัดชัย แก้วตา ชัชวาล ขันติคเชนชาติ และยุทธศักดิ์ ทองแสน. (2561). “พัฒนาระบบสมองกลฝังตัวเพื่อตรวจวัด
คุณภาพน้ำผ่านระบบเครือข่ายระยะไกลแบบอัตโนมัติ. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. ปีที่ 3, 73-89.
โชคชัย เหลืองธุวปราณีต. 2548. หลักการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ. โฟร์เพซ, กรุงเทพมหานคร. 481 หน้า.
ฐิติ อุ่นใจ. (2565). “ระบบการตรวจสอบคุณภาพน้ำอัตโนมัติด้วยไมโครคอนโทรเลอร์ในบ่อเลี้ยงกุ้งก้ามกราม”.
วารสารวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม, ปีที่ 11, 1-11.
นฤมล นาคมี และคณะ. (2560). “ผลกระทบจากการเลี้ยงปลาในกระชังต่อคุณภาพน้ำในลำน้ำน่าน จังหวัด
พิษณุโลก”. Life Sciences and Environment Journal, ปีที่ 12(2), 18–31.
บริษัทแฮปปี้ฟาร์มเกิดผล จำกัด. (2568). “ระบบควบคุมคุณภาพน้ำอัตโนมัติ”. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก :
https://www.happyfarm.co.th/. สืบค้น 18 มีนาคม 2568.
ปริเยศ ผลวงษ์ และคณะ. (2566). “ผลของการใช้เครื่องวัดคุณภาพน้ำอัตโนมัติ (Aqua IOT) ต่อประสิทธิภาพ
การผลิตและผลกำไรในฟาร์มเลี้ยงกุ้งขาวแวนนาไม”. KHON KAEN AGRICULTURE JOURNAL SUPPL. 1, 353-360.
พิมรินทร์ คีรินทร์ และคณะ. (2566). “ระบบติดตามคุณภาพน้ำในการเลี้ยงปลาในกระชังด้วยเทคโนโลยี NB-IoT
โดยใช้ดัชนีวัดทางกายภาพ”. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. ปีที่ 19
ฉบับที่ 1, 1-13.
พลพจน์ กิตติสุวรรณ์. 2547. คุณสมบัติน้ำที่เหมาะสมในการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ. PET-MAG ปีที่ 7 (84)
พรทิพย์ กัญญา และคณะ. 2565.”การพัฒนาเกษตรอัจฉริยะ”. วารสารเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
มหาวิทยาลัยราชภัฎสุรินทร์. ปีที่ 7 ฉบับที่ 1, 33-45.
พรวนา รัตนชูโชค. (2562). “การพัฒนาระบบตรวจวัดคุณภาพน้ำโดยใช้ IoT เพื่อติดตามคุณภาพน้ำผ่าน
แอปพลิเคชัน”. วารสาร ศรีปทุมปริทัศนฉบับวิทยาศาสตรและเทคโนโลยี. ปีที่ 11, 78-92.
สราวุฒิ บุญเกิดรัมย์. (2560). “การพัฒนาระบบการตรวจสอบคุณภาพน้ำแบบไร้สายโดยใช้ซิกบี”.
วิศวกรรมสารเกษมบัณฑิต. ปีที 17(1), 92-103.
สุพรรษา จันทรหอม. (2564). การพัฒนาระบบตรวจสอบคุณภาพน้ำแบบอัจฉริยะดวยอินเทอรเน็ตของสรรพสิ่ง
และระบบแผนที่ออนไลน. วิทยานิพนธวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาภูมิศาสตรภาควิชาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม คณะเกษตรศาสตรทรัพยากรธรรมชาตและสิ่งแวดลอม มหาวิทยาลัยนเรศวร
