The Development of Proper Information Format for Sustainable Tourism in Mae Wang District, Chiang Mai Province with the Participation of the Community Members
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research are to create a database of tourist attractions that are archaeological sites, sources of community handicraft products and to develop appropriate information formats to enhance sustainable tourism potential in Mae Wang District, Chiang Mai province by the participation of the community members, for disseminate tourism information technology via the internet to tourists and general public who are interested with the SDLC process as an Adapted Waterfall Model. The research started from studying and collecting data from tourism related groups, including governmental agencies, the chairman of the community enterprise group, and the community leaders in Mae Wang District. These data were analyzed, designed, and built data storage in the form of electronic databases, as well as surveying the appropriate model for integration information technology in presenting tourist attractions that provides information about the atmosphere and directions for traveling. After that, the survey was conducted to find the appropriate information format which will be used to present the information as well as the tourist map for tourist attraction in the ancient, cultural and arts and handicrafts in the community. Information can be presented in texts, images and video, to convey the atmosphere of the tourist destination through reading QR Code. In addition, the map application can be installed on a mobile phone searching places of interest through reading QR codes or using traveling maps on the website after the development of information systems and implementation. The results of the satisfaction of using information systems for enhancing tourism potential were collected by analyzed data of the survey of tourists’ satisfaction and those involved in the community forum were 100 people. The overall satisfaction in the trial of using information system is 4.72, which is very satisfied level.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสาร ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ก่อนเท่านั้น
References
การปกครองอำเภอแม่วาง. (2560). แผนพัฒนาท้องถิ่นสี่ปี (พ.ศ. 2561-2564). สืบค้นจาก http://www.maewang.go.th
คมกฤช จิระบุตร และคณะ. (2560). การสร้างสื่อแผนที่ท่องเที่ยว โดยการใช้เทคโนโลยี Augmented Reality เพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว อำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย. การประชุมสัมมนาวิชาการ การนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ เครือข่ายบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ ครั้งที่ 17 (น.2456-2565) . มหาวิทยาลัยราชภัฎพิบูลสงคราม.
จิตราภรณ์ ธาราพิทักษ์วงศ์ และคณะ. (2562). การบูรณาการเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อเพิ่มศักยภาพการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนแบบมีส่วนร่วมชุมชนตำบลสันกำแพง อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่. (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ: สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ.
ดวงพร อ่อนหวาน และคณะ. (2559). แผนงานวิจัยการสร้างความเข้มแข็งให้ชุมชนบนพื้นที่สูงโดยใช้การท่องเที่ยวโดยชุมชนเป็นเครื่องมือ กรณีศึกษาอำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ (ระยะที่ 2) (รายงานผลการวิจัย). กรุงเทพฯ : สำนักคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติและสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
เดชดนัย จุ้ยชุม และดิชิตชัย เมตตาริกานนท์. (2560). การพัฒนาฐานข้อมูลเกี่ยวกับภูมิปัญญา ศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 11(1), 187-201.
ธารทิพย์ รัตนวิจารณ์ และชนิชา พงษ์สนิท. (2559). โลกเสมือนจริงที่กลายเป็น “โลกสมจริง” ในภาคอุตสาหกรรมการผลิต. วารสารการสื่อสารและการจัดการ, 2(3), 97-114.
นิติศักดิ์ เจริญรูป.(2560). การประยุกต์ใช้ความเป็นจริงเสริมเพื่อนำเสนอข้อมูลแหล่งท่องเที่ยว : กรณีศึกษาวัดพระแก้ว จังหวัดเชียงราย. วารสารวิทยาการจัดการสมัยใหม่, 10(1), 13-30.
นิภาพร ทรัพย์ศรีศุภชัย สิทธิพงษ์ พุทธวงษ์ ศรทัศน์ อินทรบุตร และนิเวศ จิระวิชิตชัย. (2560). ระบบบริหารจัดการองค์ความรู้องค์กร ของการประปาส่วนภูมิภาค. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 11(4), 65-73.
พจนา สวนศรี และคณะ. (2559). ศึกษาศักยภาพและแนวทางการพัฒนาตลาด การท่องเที่ยวโดยชุมชนในประเทศไทยและกลุ่มประเทศอาเซียน (รายงารผลการวิจัย). กรุงเทพฯ : สำนักคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติและสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
ศุภชัย จิวะรังสินี. (2559). ระบบฐานข้อมูล Oracle Database 12c จากเริ่มต้นสู่มืออาชีพ. กรุงเทพฯ : เทรนลิสต์.
สุรพงษ์ วิริยะ อนันตทรัพย์ สุขประดิษฐ์ และรษา ทองคงอยู่. (2560). การพัฒนาเทคโนโลยีการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเสมือนจริงในจังหวัดนครสวรรค์. รายงานสืบเนื่องในการประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 4 (น.1253-1260). มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2559). สรุปสาระสำคัญแผนพัฒนา เศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสอง พ.ศ. 2560-2564. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติสำนักนายกรัฐมนตรี.
องค์การบริหารส่วนตำบลแม่วิน. (2562). ข้อมูลทั่วไปขององค์การบริหารส่วนตำบล. สืบค้นจาก http://www.maewin.net/
อัฉราวุฒิ ศรีประไหม และพจน์ศิรินทร์ ลิมปินันทน์. (2560). เทคโนโลยีเสมือนจริงส่งเสริมการท่องเที่ยววัดมหาธาตุ. The 5th ASEAN Undergraduate Conference in Computing (AUC2) (น.44-48).พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร
โอภาส เอี่ยมสิริวงศ์. (2560). การวิเคราะห์และออกแบบระบบ. กรุงเทพฯ : ซีเอ็ดยูเคชั่น.
Kendall, K.E., & Kendall, J.E. (2011). System analysis & design (8th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.