การบริหารความเสี่ยงในโครงการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่: บริบทการพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือ (RISK MANAGEMENT OF NEW PRODUCT DEVELOPMENT: MOBILE APPLICATION CONTEXT)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยเสี่ยงที่ส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพการพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ในบริบทการพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือ และเสนอแนะแนวทางการบริหารความเสี่ยงสำหรับการพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือ โดยระเบียบวิธีวิจัยประกอบด้วย การทบทวนวรรณกรรม ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ซึ่งผู้วิจัยสามารถสรุปเป็นกรอบแนวคิดของปัจจัยเสี่ยงในการพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือ ประกอบด้วยปัจจัยเสี่ยงด้านตลาด ปัจจัยเสี่ยงด้านเทคโนโลยี ปัจจัยเสี่ยงด้านความรู้ ปัจจัยเสี่ยงด้านความสามารถ และผลกระทบของประสิทธิภาพการพัฒนาโครงการและการศึกษาเชิงประจักษ์ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย ซึ่งเก็บจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้ที่เกี่ยวข้องในการพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือ ในบริษัทรับจ้างพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือที่มีกำไรสูงสุด 15 บริษัทแรก จำนวน 300 ชุด และได้รับแบบสอบถามที่สมบูรณ์กลับมา 224 ชุด คิดเป็นร้อยละ 74.67 ของแบบสอบถามทั้งหมด
การวิจัยครั้งนี้ใช้การวิเคราะห์ปัจจัยเชิงสำรวจ (Exploratory Factor Analysis : EFA) และโมเดลสมการโครงสร้าง (Structure Equation Model : SEM) ในการวิเคราะห์ข้อมูล จากผลการวิเคราะห์ทางสถิติผลการวิจัยพบว่าผลการวิเคราะห์ทางสถิติผู้วิจัยพบว่า ผลกระทบจากปัจจัยความเสี่ยงที่ส่งผลทางตรงต่อประสิทธิภาพการพัฒนาโครงการบริบทการพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือเกิดขึ้นสามารถอธิบายได้ ร้อยละ 77 (R2 = .77) โดยมีค่าน้ำหนักสัมพันธ์มาตรฐาน (Standardized Coefficients หรือ Beta: β) เท่ากับ 0.88 โดยปัจจัยด้านความเสี่ยงในการพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือ (NPD Risk) ที่มีผลกระทบต่อประสิทธิภาพการพัฒนาโครงการผลิตภัณฑ์ใหม่ (NPD Performance) มากที่สุดได้แก่ ความเสี่ยงด้านความสามารถของผู้พัฒนา ซึ่งรองลงมาได้แก่ ความเสี่ยงด้านการนำความรู้เฉพาะด้าน และการควบคุม/รักษาข้อมูลที่สำคัญไปใช้ ความเสี่ยงด้านความซับซ้อนทางเทคนิค ความเสี่ยงด้านการวิเคราะห์ตลาด ความเสี่ยงด้านการจัดการความต้องการของทางผู้ว่าจ้าง และความเสี่ยงด้านนโยบายและกฎหมาย ตามลำดับ ดังนั้น การพัฒนาแอพพลิเคชั่นบนมือถือควรให้ความสำคัญกับการพัฒนาความสามารถของผู้พัฒนาเป็นอันดับแรกเพื่อเป็นการลดความเสี่ยงและสร้างโอกาสทางธุรกิจให้เกิดขึ้นในอนาคตต่อไป
Downloads
เอกสารอ้างอิง
โน้ตบุ๊ก 2016. สืบค้นเมื่อ 1 กันยายน 2559, จาก https://brandinside.asia/idc-research-pc-smartphone-
tablet-market-outlook-2016
[2] สมาคมโฆษณาดิจิทัล (ประเทศไทย). (ม.ป.ป). DAAT เผยตัวเลขผู้ใช้โทรศัพท์มือถือทั่วไทยของไตรมาส 1 ปี 2558.
สืบค้นจาก http://www.daat.in.th/index.php/daat-mobile-2015
[3] Perez. S. (2013). Re: The App Stores Are Getting Full: Only 2% Of iPhone Top Publishers In U.S. Are Newcomers, 3% On Google Play. Retrieved February 20, 2013, from http://techcrunch.com
/2013/02/20/the-app-stores-are-getting-full-only-2-of-iphone-top-publishers-in-u-s-are-newcomers-3-
on-google-play
[4] Oliver, N., Dostaler, I. and Dewberry, E. (2004). New product development benchmark: the Japanese,
North American, and UK consumer electronics industries. Journal of High Technology Management
Research. 15(2): 249-265.
[5] Crawford, M., Di Benedetto, A. (2006). New Product Management. eighth ed. McGraw-Hill, New York.
[6] Yang, L. R. (2012). Implementation of project strategy to improve new product development performance. International Journal of Project Management. 30(7): 760-770.
[7] Browning, T. R., Deyst, J. J., Eppinger, S. D., & Whitney, D. E. (2002). Adding value in product development by creating information and reducing risk. Engineering Management, IEEE Transactions on. 49(4): 443-458.
[8] Liu, S., Zhang, J., Keil, M., & Chen, T. (2010). Comparing senior executive and project manager perceptions of IT project risk: a Chinese Delphi study. Information Systems Journal. 20(4): 319-355.
[9] Bannerman, P. L. (2008). Risk and risk management in software projects: A reassessment. Journal of Systems and Software. 81(12): 2118-2133.
[10] Andersen, T. J. (2008). The performance relationship of effective risk management: Exploring the firm- specific investment rationale. Long range planning. 41(2): 155-176.
[11] Wu, D., & Olson, D. L. (2010). Enterprise risk management: coping with model risk in a large
bank. Journal of the Operational Research Society. 61(2): 179-190.
[12] Melander, L., & Tell, F. (2014). Uncertainty in collaborative NPD: Effects on the selection of technology and supplier. Journal of Engineering and Technology Management. 31: 103-119.
[13] Schmidt, R., Lyytinen, K., & Mark Keil, P. C. (2001). Identifying software project risks: An international Delphi study. Journal of management information systems. 17(4): 5-36.
[14] Song, W., Ming, X., & Xu, Z. (2013). Risk evaluation of customer integration in new product
development under uncertainty. Computers & Industrial Engineering. 65(3): 402-412.
[15] Eugene Jennex, M. (2014). A proposed method for assessing knowledge loss risk with departing personnel. VINE: The journal of information and knowledge management systems. 44(2): 185-209.
[16] Riek, R. F. (2001). From experience: Capturing hard‐won NPD lessons in checklists. Journal of Product Innovation Management. 18(5): 301-313.
[17] McDonough, E. F. (2000). Investigation of factors contributing to the success of cross‐functional teams.
Journal of product innovation management. 17(3): 221-235.
[18] Lynn, M. R. (1986). Determination and quantification of content validity. Nursing research. 35(6): 382-
386.
[19] Cronbach, Lee J. (1970). Essential of Psychology Testing. 3rd ed. New York: Harper and Row,
Publishers, Inc.
[20] Lindeman, R. H., Merenda, P. F., & Gold, R. Z. (1980). Introduction to bivariate and multivariate analysis. Glenview, IL: Scott, Foresman.
[21] กริช แรงสูงเนิน. (2544). การวิเคราะห์ปัจจัยด้วย SPSS และ AMOS. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดดูเคชั่น.
[22] Hinkle, D.E, William, W. and Stephen G. J. (1998). Applied Statistics for the Behavior Sciences. 4th ed. New York: Houghton Mifflin.
[23] Hallak, R., Brown, G., & Lindsay, N. J. (2012). The Place Identity–Performance relationship among tourism entrepreneurs: A structural equation modelling analysis. Tourism Management. 33(1): 143-
154.
[24] Arbuckle, J. L. (2005). Amos 6.0 user’s guide. Chicago, IL: SPSS.
[25] Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., & Tatham, R. L. (2005). Multivariate data
analysis (Vol. 5). Upper Saddle River, NJ: Pearson Prentice Hall.
[26] Hox, J. J. (2007). An introduction to structural equation modeling. Family Science Review, 11: 354-373
[27] Reynolds, D., & Taylor, J. (2011). Validating a DEA-based menu analysis model using structural equation modeling. International Journal of Hospitality Management. 30(3): 584-587.
[28] Massingham, P. (2010). Knowledge risk management: a framework. Journal of Knowledge
Management. 14(3): 464-485.
[29] Park, Y. H. (2010). A study of risk management and performance measures on new product
development. Asian Journal on Quality. 11(1): 39-48.
[30] Erdogmus, H. (2002). Valuation of learning options in software development under private and market
risk. The Engineering Economist. 47: 308–353.
[31] Cooper, R. G., & Kleinschmidt, E. J. (1995). Benchmarking the firm's critical success factors in new
product development. Journal of product innovation management. 12(5): 374-391.
[32] Hibbard, J. D., Kumar, N., & Stern, L. W. (2001). Examining the impact of destructive acts in marketing channel relationships. Journal of Marketing Research. 38(1): 45-61.
[33] Kumar, R.L. (2002). Managing risk in IT project: an options perspective. Information & Management. 40: 63–74.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
วารสารมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อยู่ภายใต้การอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 4.0 International (CC-BY-NC-ND 4.0) เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น โปรดอ่านหน้านโยบายของวารสารสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเข้าถึงแบบเปิด ลิขสิทธิ์ และการอนุญาต
