ความต้านทานการสึกเหตุวัตถุ 2 ชนิด ของวัสดุบูรณะฟันที่ขึ้นรูปด้วยแคดแคมเมื่อสบกับเคลือบฟัน (TWO-BODY WEAR RESISTANCE OF DENTAL CAD/CAM RESTORATIVE MATERIALS AND OPPOSING ENAMEL )
คำสำคัญ:
ความต้านทานการสึก, แคดแคม, เซรามิกทางทันตกรรม, ปริมาตรการสึกบทคัดย่อ
บทนำ: ปัจจุบันการขึ้นรูปวัสดุบูรณะฟันด้วยแคดแคมได้รับความนิยมมากขึ้น เนื่องจากชิ้นงานบูรณะที่ได้มีความแข็งแรงสวยงามและมีต้นทุนการผลิตต่ำ นอกจากนี้ในปัจจุบันผู้ป่วยยังมีความต้องการงานบูรณะที่มีความสวยงามแต่ใช้เวลาในการรักษาสั้น จึงทำให้การบูรณะฟันด้วยเซรามิกทั้งซี่ซึ่งขึ้นรูปชิ้นงานด้วยเทคโนโลยีแคดแคม ได้รับความนิยมมากขึ้น วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือเพื่อศึกษาการสึกของวัสดุสำหรับการขึ้นรูปด้วยเทคโนโลยีแคดแคมประเภทต่างๆ เมื่อสบกับเคลือบฟันธรรมชาติของมนุษย์ เพื่อนำผลการศึกษาที่ได้มาใช้เป็นแนวทางสำหรับการเลือกใช้วัสดุประเภทต่างๆ ให้เหมาะสมกับสภาวะในช่องปากของผู้ป่วย
วัสดุและวิธีการ: ทำการเตรียมชิ้นทดสอบจำนวน 12 ชิ้น จากวัสดุ 6 ประเภท คือ เฟลด์สปาร์ติกเซรามิก (Vita MarkII) เซอร์โคเนียเซรามิก (Incoris TZi Zirconia) กลาสเซรามิกชนิดลิเทียมไดซิลิเกต (Emax) กลาสเซรามิกชนิดลิเทียมซิลิเกตเสริมความแข็งแรงด้วยเซอร์โคเนีย (Celtra Duo) ไฮบริดเซรามิก (Vita Enamic) และเซอร์ โคเนียมซิลิเกตไฮบริดเซรามิก (Shofu) โดยเตรียมเป็นรูปทรงกระบอกชนิดละ 2 ชิ้น เพื่อทำการทดสอบการสึกกับชิ้นเคลือบฟัน ซึ่งเตรียมจากฟันกรามน้อยแท้ของมนุษย์ โดยใช้เครื่องมือศึกษาการสึกกร่อนแบบพินออนดิสก์ ที่น้ำหนักคงที่ 20 นิวตัน ความเร็ว 100 รอบต่อนาที วัดปริมาตรการสึก (Volume Loss) โดยใช้เครื่องโปร์ไฟโลมิเตอร์ เพื่อประเมินการสึกในเชิงปริมาณของผิวเคลือบฟัน และใช้กล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนชนิดส่องกราด (Scanning Electron Microscope) ประเมินลักษณะการสึกในเชิงคุณภาพของผิวเคลือบฟันและวัสดุบูรณะฟัน
ผลการศึกษา: วัสดุบูรณะฟันที่ขึ้นรูปด้วยแคดแคมประเภทไฮบริดเซรามิก มีปริมาตรการสึกสูงที่สุดในวัสดุ 6 ประเภท และพบว่าวัสดุบูรณะด้วยแคดแคมประเภทกลาสเซรามิกชนิดลิเทียมไดซิลิเกตเสริมความแข็งแรงด้วยเซอร์โคเนีย วัสดุเซอร์โคเนียเซรามิก กลาสเซรามิกชนิดลิเทียมไดซิลิเกต มีค่าปริมาตรการสึกต่ำกว่าวัสดุประเภทเซอร์โคเนียมซิลิเกตไฮบริดเซรามิก ไฮบริดเซรามิก และเฟลด์สปาร์ติกเซรามิกอย่างมีนัยสำคัญ ส่วนของเคลือบฟันที่สบกับวัสดุประเภทเซอร์โคเนียมซิลิเกตไฮบริดเซรามิก ไฮบริดเซรามิก และเฟลด์สปาร์ติก เซรามิก มีปริมาตรการสึกต่ำกว่าแต่ไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญจากเคลือบฟันที่สบกับวัสดุประเภทกลาสเซรามิกชนิดลิเทียมซิลิเกตเสริมความแข็งแรงด้วยเซอร์โคเนีย วัสดุเซอร์โคเนียเซรามิก และกลาสเซรามิกชนิดลิเทียมไดซิลิเกต
Downloads
เอกสารอ้างอิง
[2] Peng Z, Izzat Abdul Rahman M, Zhang Y, Yin L. (2016). Wear behavior of pressable lithium disilicate glass ceramic. J Biomed Mater Res B Appl Biomater. 104, 968-978.
[3] Stawarczyk B, Özcan M, Trottmann A, Schmutz F, Roos M, Hammerle C. (2013). Two-body wear rate of CAD/CAM resin blocks and their enamel antagonists. J Prosthet Dent. 109, 325-332.
[4] Savabi O, Nejatidanesh F, Shabanian M, Anbari Z. (2011). Two-body wear resistance of some indirect composite resins. Eur J Prosthodont Restor Dent. 19, 81-84.
[5] DeLong R, Douglas WH. (1983). Development of an artificial oral environment for the testing of dental restoratives: bi-axial force and movement control. J Dent Res. 62, 32-36.
[6] Peutzfeldt A, Asmussen E. (1992). Modulus of resilience as predictor for clinical wear of restorative resins. Dent Mater. 8, 146-148.
[7] Richards LC, Kaidonis JA, Townsend GC. (2003). A model for the prediction of tooth wear in individuals. Aust Dent J. 48, 259-262.
[8] Kaidonis JA, Gratiaen J, Bhatia N, Richards LC, and Townsend GC. (2003). Tooth wear prevention: a quantitative and qualitative in vitro study. Aust Dent J. 48, 15-19.
[9] Attin T. (2006). Methods for assessment of dental erosion. Monogr Oral Sci. 20, 152-172
[10] Smith BG, and Knight JK. (1984). A comparison of patterns of tooth wear with aetiological factors. Br Dent J. 157, 16-19.
[11] Mair LH, Stolarski TA, Vowles RW, Lloyd CH. (1996). Wear: mechanisms, manifestations and measurement. Report of a workshop. J Dent. 24, 141-148.
[12] Mormann WH, Stawarczyk B, Ender A, Sener B, Attin T, Mehl A. (2013). Wear characteristics of current aesthetic dental restorative CAD/CAM materials: Two-body wear, gloss retention, roughness and Martens hardness. J Mech Behav Biomed Mater. 20, 113-125.
[13] Anusavice K, Shen C, Rawls HR. (2013). Phillips' science of dental materials. 12th ed. Elsevier. St. Louis. pp. 419-120.
[14] Fischer TE, Anderson MP, Jahanmir S. (1989). Influence of fracture toughness on the wear resistance of yttria doped zirconium oxide. J Am Ceram Soc. 72, 252-257.
[15] Conrad HJ, Seong WJ, Pesun IJ. (2007). Current ceramic materials and systems with clinical recommendations: a review. J Prosthet Dent. 98, 389-404.
[16] Preis V., Behr M, Kolbeck C, Hahnel S, Handel G, Rosentritt M. (2011). Wear performance of substructure ceramics and veneering porcelains. Dent Mater. 27, 796-804.
[17] O'Brien, WJ. (2008). Dental Materials and Their selection. 4th ed. Quintessence. Chicago. pp. 12-14.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
วารสารมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อยู่ภายใต้การอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 4.0 International (CC-BY-NC-ND 4.0) เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น โปรดอ่านหน้านโยบายของวารสารสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเข้าถึงแบบเปิด ลิขสิทธิ์ และการอนุญาต
