พฤติกรรมการบริโภคสีเขียว และมาตรการส่งเสริมพฤติกรรมการบริโภคสีเขียว ของนักศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คำสำคัญ:
พฤติกรรมการบริโภคสีเขียว, การรับรู้, การปลดปล่อยคาร์บอนฟุตพริ้นท์, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความรู้ การรับรู้และพฤติกรรมการบริโภคสีเขียว 2) ศึกษาปัจจัยความสัมพันธ์ที่มีผลต่อพฤติกรรมการบริโภคสีเขียว 3) คำนวณการลดการปลดปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์จากการมีพฤติกรรมการบริโภคสีเขียวของนักศึกษา และการดำเนินการของมหาวิทยาลัย 4) เสนอแนะมาตรการในการส่งเสริมให้นักศึกษาเกิดการรับรู้ และมีพฤติกรรมการบริโภคสีเขียวภายใต้การจัดการศึกษาของมหาวิทยาลัย ประชากรที่ศึกษาเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ทั้ง 5 วิทยาเขต กำหนดขนาดด้วยโปรแกรม G*Power ได้จำนวน 243 คน โดยการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วยแบบทดสอบ แบบวัดการรับรู้ และแบบวัดพฤติกรรม มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.75 0.76 และ 0.84 และใช้โปรแกรมการคำนวณการปลดปล่อยคาร์บอนฟุตพริ้นท์ รวมถึงการวิเคราะห์เนื้อหาจากการสนทนากลุ่ม ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษามีความรู้เกี่ยวกับพฤติกรรมการบริโภคสีเขียวมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 13.50 จากคะแนนเต็ม 18 คะแนน คิดเป็นร้อยละ 75 มีการรับรู้เกี่ยวกับพฤติกรรมการบริโภคสีเขียวผ่านทางคำบอกเล่าจากคณาอาจารย์ร้อยละ 77.00 จากการเข้าร่วมโครงการต่าง ๆ เช่น มหาวิทยาลัยสีเขียว การอนุรักษ์พลังงาน คิดเป็นร้อยละ 68.30 จากป้ายประกาศการรณรงค์ ร้อยละ 67.5 และจากเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัย ร้อยละ 47.3 สำหรับพฤติกรรมการบริโภคสีเขียวในภาพรวมอยู่ในระดับมาก นักศึกษามีพฤติกรรมการปิดก๊อกน้ำที่รั่วไหลและหลังใช้งานเสร็จ มีค่าเฉลี่ยมากที่สุดเท่ากับ 4.49 รองลงมามีพฤติกรรมการทำความสะอาดผักและผลไม้ก่อนการบริโภคมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.45 และพฤติกรรมการถอดปลั๊กไฟเมื่อเลิกใช้อุปกรณ์ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.37 และมีภาพรวมพฤติกรรมการพูดคุย การโพสต์ แชร์ และการร่วมปิดป้ายรณรงค์ในด้านต่าง ๆ มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด ทั้งนี้ พฤติกรรมการบริโภคสีเขียวมีความสัมพันธ์กับความรู้เกี่ยวกับการบริโภคสีเขียวอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ความรู้และการรับรู้การบริโภคสีเขียวมีความสามารถในการพยากรณ์พฤติกรรมการบริโภคสีเขียวได้ร้อยละ 2.2 โดยความรู้เกี่ยวกับการบริโภคสีเขียวเป็นตัวแปรพยากรณ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 การปลดปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากพฤติกรรมการบริโภคสีเขียวในชีวิตประจำวันของนักศึกษา พบปริมาณการปลดปล่อยก๊าซเรือนกระจกในแต่ละพฤติกรรมต่อคนเฉลี่ย 4.18 tCO2e/ปี ซึ่งในด้านการใช้พลังงานมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุดเท่ากับ 1.97 tCO2e/ปี ดังนั้น ควรเน้นมาตรการให้ความรู้เกี่ยวกับการบริโภคสีเขียวควรคู่กับการกระตุ้นการเลือกใช้สื่อประชาสัมพันธ์ให้เหมาะสมกับวิถีการดำเนินชีวิตของนักศึกษา ตลอดจนสร้างการรับรู้ตั้งแต่ระดับผู้บริหาร การผลักดันในเชิงนโยบายด้านสิ่งแวดล้อมให้เป็นรูปธรรมชัดเจนมากยิ่งขึ้นจนถึงระดับปฏิบัติการ เพิ่มการประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อโซเซียลเน็ตเวิร์คทุกรูปแบบ เน้นการใช้ออนไลน์ผ่านสื่อที่เข้าถึงตัวบุคคลได้ง่าย เพื่อกระตุ้นการรับรู้ ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมส่วนบุคคลที่สามารถรับมือกับสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
Downloads
เอกสารอ้างอิง
Thailand Greenhouse Gas Management Organization. (2020). Knowledge of greenhouse gases. Retrieved from http://www.tgo.or.th/2020/index.php/th/page
Office of the National Economic and Social Development Council. (2017). The twelfth National Economic and Social Development Plan 2017-2021. Retrieved from https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=6422
Li, Y., Lu, Y., Zhang, X., Liu, L., Wang, M., & Jiang, X. (2016). Propensity of green consumption behaviors in representative cities in China. Journal of Cleaner Production, 133(1), 1328-1336.
Darnsawasdi, R., Danteravanich, S., Chavakidagarn, P., Urkritdathikarn, P., and Waijarean, N. (2016). Assessment of the current problems of policy and implementation toward green university: A case study of 5 campuses of Prince of Songkla University. Prince of Songkla University, Thailand.
University of Indonesia. (2021). Overall Rankings 2020. Retrieved form https://greenmetric.ui.ac.id/rankings/overall-rankings-2020
Best, J. (1997). Research in Education. New Jersey: Prentice Hall, Inc.
Waijarean, N., Danteravanich, S., Tansakul, J., and Sa-u, S. (2021). Relationship between knowledge, perception and green consumption behavior of students in Prince of Songkla University. The 9th PSU Conference “A Better Change in Higher Education for Future, 6-7 May 2021. pp. 440-448.
Leeatanakorn, N. (2013). Green Consumption pattern of consumers in Chiang Mai [Unpublished master’s thesis]. Maejo University.
Schwartz, N. E. (1975). Nutritional Knowledge, attitude and practice of high school graduated. Journal of the American Dietetic Association, 66(1), 28-31.
Niyomwong, T. (2014). Analysis of the elements of green behavior of consumers in Thailand. Academics in presenting of student economic thesis work graduate meeting. The 8th 2014. Chiang Mai, Thailand.
Assarat, N., and Srisupa-oran, P. (2008). Measuring environmentally friendly consumption behaviors: Exploratory research. Chulalongkorn Business Review, 30(4), 117-118.
Tezer, A., and Bodur, H. O. (2020). The Green consumption effect: How using green products improvesconsumption experience. Journal of Consumer Research, 47(1), 25-39.
Kim, H.-C. (2011). Green consumption behavior according to the lifestyles of college students. Korean Journal of Human Ecology, 20(6), 1135-1151.
Huang, C.-H., Huang, Y.-C., Jin, H., Lin, M.-C., Wu, Y.-P., and Lee, L. (2017). An investigation of college students' green consumption behavior in China. International Journal of e-Education, e-Business, e-Management and e-Learning, 7(4), 280-286.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
วารสารมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี อยู่ภายใต้การอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 4.0 International (CC-BY-NC-ND 4.0) เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น โปรดอ่านหน้านโยบายของวารสารสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเข้าถึงแบบเปิด ลิขสิทธิ์ และการอนุญาต