Information and Communication Technology Management to Support Open Education of Rajabhat Universities: The Administrators’s Perspective

Main Article Content

ชเนตตี พิมพ์สวรรค์
กันยารัตน์ เควียเซน

Abstract

          This qualitative study aimed at 1) exploring the existing context of the information and communication technology management in Rajabhat University; and 2) understanding the administrator’s perspective toward the information and communication technology management to promote an open education in the university. The area of study was set at 11 computer centers providing services on the information and communication technology in the Rajabhat universities in the Northeast where the semi-structured interview was used to collect the data from those 11 administrators.


           The finding was finally affirmed that 1) the major problems for the management is the shortage of budget, staffs, and basic infrastructure; 2) most of the administrator gives their priority to supporting and promoting the university network to manage and offer an open education system or MOOC for the public.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
พิมพ์สวรรค์ช., & เควียเซนก. (2018). Information and Communication Technology Management to Support Open Education of Rajabhat Universities: The Administrators’s Perspective. Journal of Information Technology Management and Innovation, 4(2), 104-113. Retrieved from https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/itm-journal/article/view/115342
Section
บทความวิจัย

References

[1] Delia Browne. (2009). Open Education Revolution Sharing Nicely. Unlocking IP 2009 Conference
National and Global Dimensions of the Public Domain.
[2] กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2554). กรอบนโยบายเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ระยะ พ.ศ.
2554-2563 ของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ ๘๐ พรรษา.
[3] ยืน ภู่วรวรรณ. (2559). การจัดการเรียนการสอนในบริบทดิจิทัล: Effective Learning and Teaching in Digital Eco-
system. เอกสารประกอบการบรรยายพิเศษ ณ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
[4] เศรษฐพงค์ มะลิสุวรรณ. (2016). Thailand 4.0 เพื่อดันไทยสู่ผู้นำด้านดิจิทัลใน ASEAN. บทความไอที 24 ชั่วโมง.
สืบค้นจาก https://www.it24hrs.com/2016/thailand-4-0-digital-service-asean/
[5] ยืน ภู่วรวรรณ. (2558). นวัตกรรมการเรียนการสอนกับ การศึกษาระบบ 4.0. โครงการฝึกอบรมเชิงปฏิบัติการหลักสูตร
การพัฒนานวัตกรรมการสอนมิติใหม่เพื่อส่งเสริมทักษะการคิดขั้นสูงสำหรับการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 โดยศูนย์
นวัตกรรมและเทคโนโลยีการศึกษา.
[6] Richard G. Baraniuk and Hwang Dae Yun (2013). การเสวนาหัวข้อ IT และ Social Media เปลี่ยนชีวิตเราอย่างไร.
สรุปสาระสำคัญ OKMD Knowledge Festival 2013.
[7] วิลาศ วูวงศ์. (2016). การศึกษาแบบเปิด (Open Education) (2): Open Textbooks. สืบค้นจาก
https://www.facebook.com/notes/vilas-wuwongse/
[8] เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2557). ทิศทางการอุดมศึกษาไทย. สืบค้นจาก http://www.kriengsak.com
[9] ชุติพร อนุตริยะ. (2559). การประยุกต์ใช้ OER และ MOOC เพื่อพัฒนาการ เรียนการสอน ที่รองรับการเรียนรู้ใน
ศตวรรษที่ 21. เอกสารประกอบการบรรยายการสัมมนาวิชาการ “Digital Education ก้าวใหม่ของการศึกษาไทย”.
[10] สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2558). ปฏิรูปการศึกษาเพื่ออนาคตประเทศไทย มั่นคง มั่งคั่ง
ยั่งยืน นโยบายด้านการศึกษาของนายกรัฐมนตรี (พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา). กรุงเทพมหานคร : ๒๑ เซ็นจูรี่ จำกัด.
[11] Hassan M. Selim. (2007). Critical success factors for e-learning acceptance: ConWrmatory factor models.
Computers & Education, 49. 396–413. doi:10.1016/j.compedu.2005.09.004

Most read articles by the same author(s)