Weaving Wisdom Knowledge Management System of the Elderly People in Upper Southern Region

Main Article Content

oraya sooknit
Surasit Sakda

Abstract

The objectives of this research were to 1)  analysis data  to get the weaving knowledge from 3 popular areas in the upper  of the south, including 3 topics of weaving- equipment, pattern, process. 2) develop the information system for weaving wisdom knowledge management. 3)  evaluate the benefit of the information system. The information system was develop to be a web application by PHP language and MySQL database.  Afterword the data were analyzed statistically (i.e., mean, percentage and standard deviation).


The assessment tool was evaluated it by the experts. The criteria included 1) evaluated of the proficiency of the  2-group users, the ones were interested in weaving and the others were the persons who keyed information to the system). First group, evaluated from score level 1-5 that overall efficiency was in high level ( =4.50). The second group, evaluated from people that have base knowledge in weaving ( =4.47)  and people that no have skill in weaving ( =3.35)  2) assessed software from software testing process in 4 point include-1) acceptance testing  100 percent 2) system testing  100 percent 3) integration test 100 percent 4) unit testing, caught error level 2 from 1-3 level (level 2 was found some mistakes but could do)  37.5  percent. In conclude, the weaving wisdom knowledge management system of the elderly people in upper southern region was a good performance channel to learning in weaving by information technology  and  the  system was  effective by software testing. The database design can expand scope of weaving area later.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
sooknit, oraya, & Sakda, S. (2020). Weaving Wisdom Knowledge Management System of the Elderly People in Upper Southern Region. Journal of Technology Management Rajabhat Maha Sarakham University, 7(2), 106-116. Retrieved from https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/itm-journal/article/view/240024
Section
บทความวิจัย

References

[1] สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2557). การประชุมคณะกรรมการดูแลเผยแพร่ข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์.
[2] มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์. (2542). สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคใต้ เล่ม 10.มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพาณิชย์.กรุงเทพฯ.
[3] หวันม๊ะ นุ้ยหมีม. ครูทอผ้าบ้านพุมเรียง 81 ต.พุมเรียง อ.ไชยา จ.สุราษฎร์ธานี (18 มีนาคม 2560). สัมภาษณ์.
[4] สถาบันวิจัยประชากรและสังคม. (2549). การฉายภาพประชากรของประเทศไทย พ.ศ.2548-2568. เอกสารทางวิชาการสถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล หมายเลข 314.
[5] สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. รายงานการสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2557. สำนักพิมพ์ เท็กซ์ แอนด์เจอร์นัล พับลิเคชั่น จำกัด.กรุงเทพฯ.
[6] วิจารณ์ พานิช, ศ.นพ.การจัดการความรู้ KNOWLEDGE MANAGEMENT (KM). สืบค้นเมื่อ 25 มกราคม 2559, จากเว็บไซต์:https://www.rsu.ac.th/science/file/article/04_KM230853.pdf.
[7] Ribino, P., Oliveri, A., Lo Re, G. and Gaglio,S. (2009). A Knowledge Management System based on Ontologies. International Conference on New Trends in Information and Service Science, June 30 2009-July 2 2009.
[8] พงศักดิ์ คูประเสริฐยิ่ง และ วันชัย ตรียะประเสริฐ. (2555).การพัฒนาเว็บไซต์การจัดการความรู้สำหรับเภสัชกรที่ให้บริการเภสัชสนเทศ. วารสารไทยเภสัชศาสตร์และวิทยาการสุขภาพ.7(1):29-38.
[9] กระทรวงพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.พระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ .2546. สืบค้นเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2559, จากเว็บไซต์:http://ccw.cbct.net/index/download/Laws%20Oldest%202546.pdf
[10] ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พุทธศักราช 2554. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
[11] พัชรินทร์ เทพสุวรรณ. วัฒนธรรมผ้า : ผ้าทอพื้นเมืองภาคใต้. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2559,จากเว็บไซต์http://culture.pn.psu.ac.th
[12] สมชาย วรกิจเกษมสกุล. (2554).ระเบียบวิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
[13] Lisa A. Guion, David C. Diehl, and Debra McDonald. (2011). Conduction an In-depth Interview. University of Florida IFAS Extension.
[14] อรยา ปรีชาพานิช. (2557). คู่มือเรียน การวิเคราะห์และออกแบบระบบ : System Analysis and Design ฉบับสมบูรณ์. นนทบุรี : ไอดีซีฯ.
[15] Rovinelli, R. J. and Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of
criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research.1997(2): 49–60.
[16] บุญศรี พรหมมาพันธุ์. (2562).เทคนิคการแปลผลคอมพิวเตอร์สำหรับการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยในการวิจัย.วารสารวิชาการ
สังคมศาสตร์เครือข่ายวิจัยประชาชื่น. 1(1), 37-52.