ปัจจัยที่ส่งผลต่อการขึ้นรูปแผ่นรองแก้วจากวัสดุเชิงประกอบเนื้อพื้นพอลิเมอร์เสริมแรงด้วยเส้นใยเปลือกทุเรียน

ผู้แต่ง

  • จักรินทร์ กลั่นเงิน หน่วยปฏิบัติการวิจัยการจัดการการผลิตและอุตสาหกรรม ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • ประภาพรรณ เกษราพงศ์ หน่วยปฏิบัติการวิจัยการจัดการการผลิตและอุตสาหกรรม ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • ณิชากานต์ แวงวรรณ ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • ปณิฐา เปรื่องชนะ ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คำสำคัญ:

การออกแบบการทดลอง การทดลองเชิงแฟคทอเรียล วัสดุเชิงประกอบ เส้นใยของเปลือกทุเรียน

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพารามิเตอร์ที่เหมาะสมกับการขึ้นรูปผลิตภัณฑ์แผ่นรองแก้ววัสดุเชิงประกอบเนื้อพื้นพอลิเมอร์เสริมแรงด้วยเส้นใยของเปลือกทุเรียน ด้วยการประยุกต์ใช้แนวคิดการออกแบบการทดลองเชิงแฟคทอเรียล (Factorial Experiment) โดยสมมติฐานงานวิจัยนี้ คือ ปริมาณน้ำยางพารา ปริมาณเส้นใยจากเปลือกทุเรียน และปริมาณสาร DPG (Diphenyl Guanidine) มีผลกระทบต่อร้อยละการดูดซึมน้ำของแผ่นรองแก้ว จากการออกแบบการทดลองเชิงแฟคทอเรียล พบว่า ผลกระทบร่วมปริมาณน้ำยางพาราและปริมาณเส้นใยจากเปลือกทุเรียนมีอันตรกิริยาร่วมกัน โดยไม่ทำการพิจารณาผลกระทบหลัก จึงกำหนดค่าของปัจจัย ดังนี้ ปริมาณน้ำยางพารา คือ 167 กรัม ปริมาณเส้นใยจากเปลือกทุเรียน คือ 2 กรัม สำหรับปริมาณสาร DPG ไม่มีผลกระทบต่อร้อยละการดูดซึมน้ำจึงไม่กำหนดค่าของปัจจัย ผลการกำหนดค่าของปัจจัยสามารถประมาณร้อยละการดูดซึมน้ำ คือ ร้อยละ 6.95 และประมาณช่วงความเชื่อมั่นร้อยละการดูดซึมน้ำที่ระดับความเชื่อมั่น 0.95 คือ 0.98 ถึง 12.93 จากนั้น จึงทำการยืนยันผลการทดลองโดยการขึ้นรูปแผ่นรองแก้วตามค่าของปัจจัยที่ได้จากการออกแบบการทดลอง พบว่า ร้อยละการดูดซึมน้ำยืนยันผลมีค่าน้อยกว่าร้อยละการดูดซึมน้ำที่ได้ผลจากการทดลอง ด้วยระดับความเชื่อมั่น 0.95 ผลจากการศึกษานี้มีประโยชน์ต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์ด้วยวัสดุชีวภาพและช่วยลดปริมาณขยะชีวภาพได้อีก ทางหนึ่ง

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพารามิเตอร์ที่เหมาะสมกับการขึ้นรูปผลิตภัณฑ์แผ่นรองแก้ววัสดุเชิงประกอบเนื้อพื้นพอลิเมอร์เสริมแรงด้วยเส้นใยของเปลือกทุเรียน ด้วยการประยุกต์ใช้แนวคิดการออกแบบการทดลองเชิงแฟคทอเรียล (Factorial Experiment) โดยสมมติฐานงานวิจัยนี้ คือ ปริมาณน้ำยางพารา ปริมาณเส้นใยจากเปลือกทุเรียน และปริมาณสาร DPG (Diphenyl Guanidine) มีผลกระทบต่อร้อยละการดูดซึมน้ำของแผ่นรองแก้ว จากการออกแบบการทดลองเชิงแฟคทอเรียล พบว่า ผลกระทบร่วมปริมาณน้ำยางพาราและปริมาณเส้นใยจากเปลือกทุเรียนมีอันตรกิริยาร่วมกัน โดยไม่ทำการพิจารณาผลกระทบหลัก จึงกำหนดค่าของปัจจัย ดังนี้ ปริมาณน้ำยางพารา คือ 167 กรัม ปริมาณเส้นใยจากเปลือกทุเรียน คือ 2 กรัม สำหรับปริมาณสาร DPG ไม่มีผลกระทบต่อร้อยละการดูดซึมน้ำจึงไม่กำหนดค่าของปัจจัย ผลการกำหนดค่าของปัจจัยสามารถประมาณร้อยละการดูดซึมน้ำ คือ ร้อยละ 6.95 และประมาณช่วงความเชื่อมั่นร้อยละการดูดซึมน้ำที่ระดับความเชื่อมั่น 0.95 คือ 0.98 ถึง 12.93 จากนั้น จึงทำการยืนยันผลการทดลองโดยการขึ้นรูปแผ่นรองแก้วตามค่าของปัจจัยที่ได้จากการออกแบบการทดลอง พบว่า ร้อยละการดูดซึมน้ำยืนยันผลมีค่าน้อยกว่าร้อยละการดูดซึมน้ำที่ได้ผลจากการทดลอง ด้วยระดับความเชื่อมั่น 0.95 ผลจากการศึกษานี้มีประโยชน์ต่อการพัฒนาผลิตภัณฑ์ด้วยวัสดุชีวภาพและช่วยลดปริมาณขยะชีวภาพได้อีก ทางหนึ่ง

เอกสารอ้างอิง

Ho LH, Bhat R. Exploring the potential nutraceutical values of durian (Durio zibethinus L.) - an exotic tropical fruit. Food Chem. 2015;168:80-9.

Thiyajai P, Charoenkiatkul S, Kulpradit K, et al. Nutritional composition of indigenous durian varieties. Malaysian Journal of Nutrition. 2020;26(1):93-99.

Mustaffa MR, Xin Yi N, Abdullah LN, et al. Durian Recognition Based on Multiple Features and Linear Discriminant Analysis. Malaysian Journal of Computer Science. 2018;Special Issue:57-72.

สำนักงานเศรษฐกิจการเกษตร. ผลพยากรณ์ผลผลิต ทุเรียน ปี 2567. [อินเทอร์เน็ต]. กรุงเทพฯ:กระทรวงเกษตรและสหกรณ์;2567 [เข้าถึงเมื่อ 27 เมษายน 2567]. จาก: https://www.oae.go.th/.

ประภาพรรณ เกษราพงศ์, จักรินทร์ กลั่นเงิน,จักรพันธุ์ จันภิลม, และคณะ. การพัฒนาต้นแบบเครื่องขึ้นรูปผลิตภัณฑ์ยางพารา. การประชุมวิชาการราชมงคลด้านเทคโนโลยีการผลิตและการจัดการ ครั้งที่ 7; 6-8 กรกฎาคม 2565; นครราชสีมา; 2565. น.870-876.

Toapanta QG, Paredes J, Meneses M, Salinas G. Validation of DOE Factorial/Taguchi/Surface Response Models of Mechanical Properties of Synthetic and Natural Fiber Reinforced Epoxy Matrix Hybrid Material. Polymers (Basel). 2024;16(14):1-21.

Miyahara RY, Melquiades FL, Ligowski E, et al. Preparation and characterization of composites from plastic waste and sugar cane fiber. Polímeros. 2018;28(2):147-154.

Callister WD. Materials science and engineering an introduction. 6th ed. John Wiley & Sons (Asia) Pte. Ltd.; 2003.

Montgomery DC. Design and analysis of experiments. 10th ed. USA: John Wiley & Sons, Inc.; 2019.

Montgomery DC, Runger GC. Applied statistics and probability for engineers. 3rd ed. USA: John Wiley & Sons, Inc.; 2002.

จักรินทร์ กลั่นเงิน, อนุเชษฐ์ พลเยี่ยม. การควบคุมคุณภาพกระบวนการผลิตเนื้อสบู่เหลวด้วยการออกแบบการทดลองเชิงแฟคทอเรียล. วิศวกรรมสารเกษมบัณฑิต. 2558;5(1):1-12.

ประไพศรี สุทัศน์ ณ อยุธยา, พงศ์ชนัน เหลืองไพบูลย์. การออกแบบการทดลองและวิเคราะห์การทดลอง. กรุงเทพฯ: บริษัท สำนักพิมพ์ท้อป จำกัด; 2551.

พลวัน์ เจริญธรขจรชัย. เทคโนโลยียางและผลิตภัณฑ์โฟมยางธรรมชาติ. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา; 2566

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

06/30/2025

รูปแบบการอ้างอิง

[1]
กลั่นเงิน จ., เกษราพงศ์ ป., แวงวรรณ ณ., และ เปรื่องชนะ ป., “ปัจจัยที่ส่งผลต่อการขึ้นรูปแผ่นรองแก้วจากวัสดุเชิงประกอบเนื้อพื้นพอลิเมอร์เสริมแรงด้วยเส้นใยเปลือกทุเรียน”, UTK RESEARCH JOURNAL, ปี 19, ฉบับที่ 1, น. 60–66, มิ.ย. 2025.

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย