การเสริมฤทธิ์ของแมงจิเฟอรินกับยาต้านจุลชีพต่อเชื้อ Staphylococci

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการเสริมฤทธิ์ของแมงจิเฟอรินที่สกัดจากมะม่วงน้ำดอกไม้จังหวัดสมุทรปราการร่วมกับยาต้านจุลชีพที่มีกลไกการออกฤทธิ์แตกต่างกัน 5 กลุ่ม จำนวน 5 ชนิด ได้แก่ oxacillin (cefoxitin) (FOX), linezolid (LZD),     clindamycin (DA),  trimethoprim-sulfamethoxazole (SXT),  tetracycline (TE)  ต่อเชื้อ Staphylococci จำนวน 4 สายพันธุ์ ทั้งสายพันธุ์มาตรฐานและสายพันธุ์ที่แยกได้จากสิ่งส่งตรวจ (clinical isolate) ด้วยวิธี agar disk diffusion จากการศึกษานี้พบว่าแมงจิเฟอรินมีการเสริมฤทธิ์กับ trimethoprim-sulfamethoxazole ยับยั้งเชื้อ Staphylococcus epidermidis ได้ดีที่สุดโดยมีร้อยละขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางวงใสที่เพิ่มขึ้น (%) เท่ากับ 327.1 เมื่อเทียบกับ trimethoprim-sulfamethoxazole อย่างเดียว ซึ่งการเสริมฤทธิ์นี้มีผลทำให้การแปลผลการทดสอบเมื่อใช้ trimethoprim-sulfamethoxazole อย่างเดียว เปลี่ยนจาก ดื้อ (resistant; R) ไปเป็น ไวปานกลาง (intermediate; I) เมื่อมีแมงจิเฟอรินร่วมด้วย  ในขณะที่ไม่พบการเสริมฤทธิ์หรือมีการเสริมฤทธิ์น้อยมากของแมงจิเฟอรินกับยาต้านจุลชีพอื่นที่ใช้ในการทดสอบครั้งนี้อีก 4 ชนิด (oxacillin (cefoxitin), linezolid, clindamycin และ tetracycline)  ซึ่งกลไกการเสริมฤทธิ์ของแมงจิเฟอรินกับ trimethoprim-sulfamethoxazole ที่มีฤทธิ์ยับยั้งการสังเคราะห์กรดโฟลิกยังไม่ทราบแน่ชัดจะต้องมีการศึกษาต่อไป  การศึกษาเบื้องต้นนี้ชี้ให้เห็นว่าแมงจิเฟอรินอาจนำมาใช้ร่วมกับยาต้านจุลชีพเพื่อใช้ในการรักษาการติดเชื้อแบคทีเรียแกรมบวกในอนาคตได้ต่อไป