การศึกษาและพัฒนารูปแบบการนิเทศภายใน ที่ส่งผลต่อการยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยและพัฒนาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและศึกษาผลการใช้รูปแบบการนิเทศภายใน เพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ ดำเนินการวิจัย 4 ขั้นตอน ได้แก่ 1) ศึกษาปัญหา 2) สร้างรูปแบบ 3) ทดลองใช้ และ 4) ศึกษาผลการใช้ กลุ่มผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ครูผู้สอน
จำนวน 18 คน และนักเรียน จำนวน 100 คน โรงเรียนบ้านฉางกาญจนกุลวิทยา ได้มาโดยการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย เครื่องมือประกอบด้วย แบบทดสอบความรู้ แบบประเมินคุณภาพ แบบบันทึกผลสัมฤทธิ์และแบบสอบถามความพึงพอใจวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการนิเทศภายในมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด ประกอบด้วย 3 ส่วน คือ 1) ขั้นตอนการนิเทศภายใน 5 ขั้น (Contextualize, Create, Conduct, Check, Change) 2) กระบวนการพัฒนาครู 5 ขั้น (Structured, Collaborative, Experiential, Evation, Reflection) และ 3) การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ 5 ขั้น (Preparation, Hands-on Practice, Collaborative, Learner-Centered & Teacher-Supported, Presentation) ผลการทดลองใช้ พบว่า ครมีความรู้เกี่ยวกับการจัดการเรียนรู้เพิ่มขึ้น มีคะแนนเฉลี่ยหลังใช้ (μ = 17.47) สูงกว่าก่อนใช้ (μ=9.40) ส่งผลให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนสูงขึ้น โดยมีคะแนนเฉลี่ยหลังใช้ (X=70.44) สูงกว่าก่อนใช้ (X=62.79) นอกจากนี้ ครูมีความพึงพอใจต่อรูปแบบการนิเทศภายในอยู่ในระดับมากที่สุด (X=4.60) และนักเรียนมีความพึงพอใจต่อการจัดการเรียนรู้ภายใต้รูปแบบ อยู่ในระดับมากที่สุด (X=4.74) แสดงให้เห็นว่า รูปแบบมีประสิทธิภาพในการพัฒนาครูและยกระดับคุณภาพผู้เรียน
Article Details
เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารคุรุสภาวิทยาจารย์ ถือเป็นข้อคิดเห็นและความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรง ซึ่งกองบรรณาธิการคุรุสภาวารสารไม่จาเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารคุรุสภาวิทยาจารย์ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารคุรุสภาวิทยาจารย์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนาทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทาการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักอักษรณ์จากวารสารคุรุสภาวิทยาจารย์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขันพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ปึงบประมาณ พ.ศ. 2564. https://www.moe.go.th/backend/wp-content/uploads/2020/11/จุดเน้น2564.pdf
กรัณย์พล วิวรรธมงคล. (2561). รูปแบบการพัฒนาครูโดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ เพื่อส่งเสริมความสามารถจัดการเรียนรู้ตามแนวสะเต็มศึกษาในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสาร Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 11(3), 92-114.
กิตติ วิชัยดิษฐ. (2563). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในโดยใช้ห้องเรียนเป็นฐานเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียน โรงเรียนคลองท่อมราษฏ์รังสรรค์ จังหวัดกระบี่. กระบี่: โรงเรียนคลองท่อมราษฏ์รังสรรค์.
ชนาภัทร์ สุทธิพันธ์. (2564). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคเกมมิฟิเคชัน เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนคณิตศาสตร์ เรื่อง ความน่าจะเป็นของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารสาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 1(5), 1-11.
ญาสุมินทร์ นนทมาตร. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารการนิเทศภายในด้วยเครือข่ายความร่วมมือ เพื่อส่งเสริมประสิทธิผลการจัดการศึกษาในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนบ้านดงมะไฟสามัคดีราษฎร์อุทิศ. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
ธงชัย คำปวง. (2561). การพัฒนาครูแบบองค์รวมโดยการเทียบเคียงสมรรถนะ (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ปวริศร์ ศรีทะแก้ว (2564). ผลการจัดการเรียนรู้แบบเรียนเป็นคู่ตามแนวคิดเกมมิฟิเคชันที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการตั้งปัญหาทางคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 (ปริญญานิพนธ์หลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ปาจรีย์ หงส์แก้ว. (2563). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในที่มีประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
รัตติยา มะโน. (2561). แนวทางการนิเทศภายในโรงเรียนที่มีประสิทธิผล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (6 เมษษยน 2560) ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอน 40 ก หน้า 1-90.
วศินี รุ่งเรือง. (2562). รูปแบบการพัฒนาครูโดยใช้การพัฒนาบทเรียนร่วมกันผ่านชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพที่ส่งเสริมศิลปะการสอนของครู (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2564). สถิติ O-NET ย้อนหลัง. สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. https://www.niets.or.th/th/content/view/11821821
สันติ หัดที. (2563). การศึกษาความต้องการจำเป็นการนิเทศภายในโดยใช้ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 9(5), 72-76.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. (2565). แผนปฏิบัติการประจำปี 2565. ระยอง: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี.
สุภาวดี เสนภูงา และ ธรินธร นามวรรณ. (2564). โปรแกรมพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูคณิตศาสตร์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(7). 172-184.
อนุพงษ์ ตาบสกุล และ นุชนรา รัตนศิระประภา. (2565). แนวทางการนิเทศภายในโดยใช้ห้องเรียนเป็นฐานเพื่อพัฒนาคุณภาพของผู้เรียน โรงเรียนบ้านคาวิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาราชบุรี. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 29(1), 141-158.
Aminuddin Jusoh. (2018). The Influence of Mathematical Teacher Competency on Creative Teaching Practice. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 8(12), 404-416.
Brown, W., & Moberg, D. (1980). Organization Theory and Management: A Macro Approach. John Wiley & Sons.
OECD. (2016). Skills for a Digital World: Thematic Report. OECD Publishing.
