ลดเวลาในกระบวนการคัดแยกเศษเหล็กในยาง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ลดเวลาในกระบวนการคัดแยกเศษเหล็กในยาง ผู้วิจัยได้ศึกษากระบวนการทำงานและเก็บข้อมูลของกระบวนการคัดแยกเศษเหล็กออกจากยาง โดยมีเวลาการทำงานอยู่ที่ 322.21 วินาที ต่อการคัดแยกเศษเหล็กออกจากยาง 1 รอบการทำงาน จึงมุ่งเน้นในการลดเวลากระบวนการคัดแยกเศษเหล็กออกจากยางจากการวิเคราะห์สาเหตุ พบว่าสาเหตุที่ทำให้กระบวนการมีความล่าช้า คือ พนักงานต้องใช้มือเกลี่ยกระจายยางในการค้นหาเศษเหล็ก จากปัญหาดังกล่าวจึงได้คิดค้นหาวิธีที่จะทำให้กระบวนการทำงานมีรูปแบบที่มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น โดยการออกแบบและสร้างอุปกรณ์ช่วยในการทำงาน หลังจากที่ได้ใช้อุปกรณ์ช่วยในการคัดแยกเศษเหล็กออกจากยางพบว่าเวลาในการคัดแยกเศษเหล็กออกจากยาง 1 รอบการทำงาน เท่ากับ 24.63 วินาที จากเดิมที่ใช้เวลาในการการคัดแยกเศษเหล็กออกจากยาง 322.21 วินาทีต่อ 1 รอบการทำงาน สามารถลดเวลาได้ถึง 297.58 วินาที คิดเป็นร้อยละ 92.36 เปอร์เซ็นต์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารฯ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารฯ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อกระทำการใดๆ จะได้รับอนุญาต แต่ห้ามนำไปใช้เพื่่อประโยชน์ทางธุรกิจ และห้ามดัดแปลง
เอกสารอ้างอิง
Krungsri Research,แนวโน้มธุรกิจอุตสาหกรรม ปี 2564-2566 อุตสาหกรรมยางพาราแปรรูป, ข้อมูลจากhttps://www.krungsri.com/th/research/industry/industry-outlook/agriculture/rubber/IO/io-rubber-21 (วันที่สืบค้นข้อมูล 15 มิถุนายน 2565)
พงษ์ธร แซ่อุย, บทความเรื่องเทคโนโลยีการรีไซเคิลยาง, หน่วยวิจัยโพลิเมอร์ศูนย์เทคโนโลยีและวัสดุแห่งชาติ, ตุลาคม-ธันวาคม 2555
สถาบันพลาสติกและศูนย์วิจัยและพัฒนา อุตสหกรรมยางไทย 2556, ข้อมูลจาก
https://www.thaiplastics.org/img/content_attachment/attach/plastics_foresight_vol.10_.pdf (วันที่สืบค้นข้อมูล มิถุนายน 2565)
สถาบันการจัดการบรรจุภัณฑ์และรีไซเคิลเพื่อ สิ่งแวดล้อม สภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย, ข้อมูลจาก https://thaiplastics.org/img/content_ attachment/attach/plastics_foresight_issue9. pdf. (วันที่สืบค้นข้อมูล 15 มิถุนายน 2564)
รัชต์วรรณ กาญจนปัญญาคม, การศึกษางานอุตสาหกรรม, สำนักพิมพ์ท้อป, 2562
วันชัย ริจิรวนิช, การศึกษาการทำงาน หลักการและกรณ๊ศึกษา, สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพฯ พิมพ์ครั้งที่ 8, 2555
Pongchairerks, P. (2013). Benefits and applications of methods engineering. Kasetsart Engineering Journal, 83(26), 84-91.
สุริยัน สังข์สนะ, ศึกษาเวลา Time Study, ข้อมูลจากhttps://goterrestrial.com/2021/02/02/cycle-time/ (วันที่สืบค้นข้อมูล 20 มิถุนายน 2565)
Authayarat, W., & Ariyajunya, B. (2021), The Application of Service Design Thinking and Work Study in Process Improvement of Community Enterprise Manufacture: A Case Study of Granola Bar Production Process, Naresuan University Engineering Journal, Vol.16, No.1, Jan - June 2021, pp.39-52.
ศุภพัฒน์ ปิงตา, การลดเวลาในกระบวนการประกอบปะเก็นโลหะ, วารสารข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการไทย, ปีที่ 7, ฉบับที่ 1 มกราคม-มิถุนายน 2564, หน้า 68-78.
Standards, C. (2017), International Productivity Monitor. OECD Publishing, ข้อมูลจาก https://books.google.fr/books?id=NAot DwAAQBAJ. (วันที่สืบค้นข้อมูล มิถุนายน 2565)
Mazumder, S., Kabir, G., Hasin, M., Ali, S., 2018, Productivity benchmarking using analytic network process (ANP) and data envelopment analysis (DEA). Big Data and Cognitive Computing 2 (3), 27, ข้อมูลจาก https://doi.org/10.3390/bdcc2030027.
Marksberry, Phillip; Parsley, David C. Managing the IE (Industrial Engineering) Mindset: A quantitative investigation of Toyota's practical thinking shared among employees. Journal of Industrial Engineering and Management (JIEM), 2011, 4.4: 771-799.
Srinivasaraghavan, Jayanth; Allada, Venkat. Application of mahalanobis distance as a lean assessment metric. The International Journal of Advanced Manufacturing Technology, 2006, 29.11: 1159-1168.
Scherrer-Rathje, Maike; Boyle, Todd A.; DEFLORIN, Patricia. Lean, take two! Reflections from the second attempt at lean implementation. Business horizons, 2009, 52.1: 79-88.
Mishra, O., & Garg, D. JIT supply chain; an investigation through general system theory. Management Science Letters, 2013, 3.3: 743-752.
ยุทธณรงค์ จงจันทร์, ณฐา คุปตัษเฐียร, การเพิ่มผลผลิตสายการผลิตเตาเหล็กหล่อ กรณีศึกษา: บริษัท เอ็ม เอ็น แมชชีนแอนด์ฟราวน์ดรี้ จำกัด, วารสารวิศวกรรมศาสตร์ ราชมงคลธัญบุรี, ปีที่ 8 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม-ธันวาคม 2553, หน้า 17-27.
พรลภัส เลิศศักดิ์วานิช, ประจวบ กล่อมจิตร, การ ลดเวลาในการปรับตั้งแม่พิมพ์ในกระบวนการอัดขึ้นรูปร้อน, วารสารวิศวกรรมศาสตร์ ราชมงคลธัญบุรี, ปีที่ 18 ฉบับที่ 2 เดือนกรกฎาคม-ธันวาคม 2563, หน้า 47-58.
ธรรมศักดิ์ ค่วยเทศ, ธีรพล เถื่อนแพ และ นิศาชล จันทรานภาสวัสดิ์, การลดความสูญเปล่าในกระบวนการทำงานของอุตสาหกรรมบริการด้านโรงแรมโดยแผนภูมิการไหล, วารสารวิชาการพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ปีที่ 31, ฉบับที่ 1 ม.ค.-มี.ค. 2564, หน้า 180-192.
S. Solpin and S. Sookto, Increasing capacity for inbound and outbound operation in Beverage warehouse with handing operations improvement: Case study of beverage distribution firm, Journal of Energy and Environment Technology, vol. 4, no. 1, pp. 51–59, 2018.
วชิระ มีทอง, การออกแบบจิ๊กและฟิกซ์เจอร์, กรุงเทพฯ: สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น), 2551
สถาบันเหล็กและเหล็กกล้าแห่งประเทศไทย วัสดุที่นำมาใช้ทำอุปกรณ์ช่วย (วัสดุที่เป็นเหล็ก), ข้อมูลจาก https://torwitchukorn.com/th/articles /121043-เกรดและประเภทเหล็ก (วันที่สืบค้น ข้อมูล 28 กุมภาพันธ์ 2564)
K. Niran, วัสดุที่นำมาใช้ทำอุปกรณ์ช่วย (วัสดุที่ เป็นสแตนเลสสตีล), ข้อมูลจาก https://www. reviewsth.com/stainlesssteel/ (วันที่สืบค้นข้อมูล 28 กุมภาพันธ์ 2564)
ฐิติยา สุ่นศรี, วัสดุที่นำมาใช้ทำอุปกรณ์ช่วย (วัสดุที่เป็นแม่เหล็ก), ข้อมูลจาก https://www. youngciety.com/article/journal/magnets- science-for-kid.html (วันที่สืบค้นข้อมูล 28 กุมภาพันธ์ 2564)
J. Anuwat, วัสดุที่นำมาใช้ทำอุปกรณ์ช่วย (วัสดุที่เป็นแม่เหล็ก), ข้อมูลจาก https://www. scimath.org/lesson-physics /item/7320-2017-06-14-16-05-39 (วันที่สืบค้นข้อมูล 28 กุมภาพันธ์ 2564)
Deawjoung, วัสดุที่นำมาใช้ทำอุปกรณ์ช่วย (วัสดุที่เป็นล้ออุตสาหกรรม), ข้อมูลจากhttps://www.tspsupplythai.com/2018/10/02/3/ (วันที่สืบค้นข้อมูล 28 กุมภาพันธ์ 2564)
