The Development of Ubiquitous Learning Environment Management with Project-Based Learning for Undergraduate Students
Main Article Content
Abstract
This research aims to 1) create a model for the ubiquitous learning environment management model for undergraduates, 2) experimental use of the ubiquitous learning environment management model with project-based learning for undergraduate students and 3) study the satisfaction of the ubiquitous learning Environment management model for undergraduates. The sample group was undergraduate students majoring in Digital Innovation Management at the Faculty of Information Technology at Rajabhat Maha Sarakham University, selected by the purposive selection of 33 students. The tools used in the research were ubiquitous learning environment management model and project-based learning for undergraduate students. Statistics used in the research included Averages and Standard Deviations.
The results showed that 1) the pattern of the organizing the ubiquitous learning environment management model and project-based learning for undergraduate students consisted of five parts: Part 1: Context, Part 2: Input, Part 3: process, Part 4: Evaluation, Part 5: Results and overall expert opinion was at the most appropriate level (Average 4.60, the Standard Deviation of 0.50) 2) experimenting with the ubiquitous learning environment management model for undergraduates found that students' post-learning average scores were statistically significantly higher than pre-learning averages at .05, and 3) satisfaction with the ubiquitous learning environment management model for undergraduates was the highest level. (Average 4.64, Standard Deviation of 0.48).
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม, กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). นโยบายและแผน
ระดับชาติว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม (พ.ศ.2561-2580).
Hootsuit, we are social. 2562. Kemp, 2019. ออนไลน์.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2555). ภาพอนาคตการศึกษาไทย: สู่การศึกษาภควันตภาพ. (คู่มืออบรมปฏิบัติ
การบูรณาการใช้คอมพิวเตอร์พกพา (Tablet) เพื่อ ยกระดับการเรียนการสอน). กรุงเทพฯ:
สำนักเทคโนโลยีเพื่อการเรียนการสอน สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สุทธิพงศ์ หกสุวรรณ. (2548). การออกแบบและพัฒนาสภาพแวดล้อมทางการศึกษา. เอกสารคำสอนรายวิชาการ ออกแบบและพัฒนาสภาพแวดล้อมทางการศึกษา. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัย มหาสารคาม.
Astin, A. W. (1971). The college environment. New York: American Council on Education.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้ง
ที่ 18). กรุงเทพมหานคร : สานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
อาภรณ์ ใจเที่ยง. (2553). หลักการสอน ฉบับปรับปรุง. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
ทิศนา แขมมณี. (2557). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้ง
ที่ 21). กรุงเทพมหานคร : สานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
Thomas, J.W. (2000). A review of research on project-based learning. San Rafael, CA : Autodesk.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556 ก). การวิจัยเชิงวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางการศึกษา. นนทบุรี:
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Ogata, H., & Yano, Y. (2004). Context-aware support for computer-supported ubiquitous
learning. Proceedings of Wireless and Mobile Technologies in Education (pp. 27-34). New York:
ACM.
ภัทรดร จั้นวันดี. (2563). ระบบการสอนแบบร่วมมือภควันตภาพ สำหรับนักศึกษาครู สาขาวิชาคอมพิวเตอร์
ศึกษา. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน. ดุษฎีนิพนธ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
การศึกษาตามหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัย
บูรพา.
ภูชิศ สถิตย์พงษ์. (2560). การพัฒนาระบบการสอนภูมิศาสตร์แบบภควันตภาพสำหรับนักเรียนระดับ
มัธยมศึกษาตอนต้น ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง. ดุษฎีนิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. สาขาวิชาเทคโนโลยี
การศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2555 ก). คู่มืออบรมปฏิบัติการ บูรณาการใช้คอมพิวเตอร์พกพา (Tallet) เพื่อ
ยกระดับการเรียนการสอน. กรุงเทพ ฯ: สำนักเทคโนโลยีเพื่อการเรียนการสอน สำนักงานคณะกรรมการ
การศึกษาขั้นพื้นฐาน.
เพชร รองผล. (2562). การพัฒนาระบบการสอนแบบอิงประสบการณ์ภควันตภาพเพื่อสร้างเสริมสมรรถนะด้าน
เทคโนโลยีสารสนเทศทางการศึกษา ของนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช. ดุษฎีนิพนธ์
การศึกษาตามหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษาคณะศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัย
บูรพา.
ศิริพล แสนบุญส่ง. (2560). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบโครงงานเป็นฐานผ่านสิ่งแวดล้อมทางการ
เรียนรู้บนคลาวด์คอมพิวติง เพื่อส่งเสริมผลงานสร้างสรรค์และทักษะการทำงานร่วมกันเป็นทีมของนักศึกษา
ระดับปริญญาตรี. ปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาคอมพิวเตอร์ศึกษา ภาควิชาคอมพิวเตอร์ศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.